~Hedera hibernica~

.

Dit is ‘n Hedera hibernica, hij staat al meer dan 10jaar
in onze achtertuin, en ieder jaar rond deze tijd beginnen er
zich bloemen te ontwikkelen aan de plant!

This is the Hedera hibernica, standing over 10 years
in our backyard now, and each year the plant is blooming! 
 

De bloemen verschijnen in de herfst, erg rijk aan nectar,
een belangrijke late voedselbron voor bijen en andere insecten.

.
 
The flowers appear in autumn, very rich in nectar,
an important late food source for bees and other insects.

.
.

~De Mol~

De mol (Talpa europaea) is een ondergronds levend
zoogdier uit de familie der mollen (Talpidae).

De lichaamslengte van een mol varieert van
11 tot 16 cm en het gewicht ligt tussen de 30 en 130 gram.
Het wijfje is iets kleiner dan het mannetje.

De mol heeft kleine, slecht ontwikkelde ogen met
een diameter van slechts één millimeter;
hij is echter niet blind. Zijn belangrijkste zintuig is
zijn spitse roze snuit die gevoelige snorharen en
tastzenuwen bevat. Zijn kleine staartje
(20-40 mm) wijst altijd omhoog. 
~
Moles are the majority of the members of
the mammal familyTalpidae in the order Soricomorpha.
Although moles burrow, some species are semi-aquatic.
Moles have cylindrical bodies (about 15 cm long,
plus 32 mm tail; weight about 120 g) covered in fur,
with small or covered eyes; the ears are generally
not visible. They eat small invertebrates living
underground. Moles can be found almost anywhere
in North America, Asia, and Europe, although there
are no moles in Ireland.
Male moles are called boars, females are called sows.

De mol heeft een korte zwartfluwelen vacht waarmee hij,
dankzij een speciale plaatsing van de haren in
de huid, even gemakkelijk voor- als achterwaarts
door de gangen kan bewegen. Bij de meeste zoogdieren
zijn de haren in een bepaalde richting geplaatst, meestal
naar achteren, maar bij de mol kunnen de haren in de huidaanhechting kantelen, zodat ze niet blijven steken
in de gangwanden als de mol achteruit krabbelt.

Kenmerkend voor de mol zijn de tot grote graafhanden
omgevormde voorpoten, met elk vijf vingers met puntige
nagels en een duimpje, waarmee het dier de
ondergrondse gangen graaft. 
  
In het voorjaar graaft het wijfje diep in de grond
een centrale ruimte met verschillende gangen.
De gangen zijn ongeveer 5 cm breed en kunnen
tot wel 200 meter lang zijn. De uitgegraven grond
wordt gedeeltelijk gebruikt om de wanden van de
gangen en ruimtes mee te verstevigen, het overtollige
wordt door de achterpoten naar achteren en
naar boven gewerkt, waardoor aan de
oppervlakte de molshopen ontstaan.

Regenwormen zijn het belangrijkste voedsel van de mol.
Daarnaast eet hij bijna alle andere dieren die hij in
zijn gangen aantreft. Engerlingen, maden en andere
insectenlarven, duizend- & miljoenpoten, naaktslakken
en andere weekdieren, enzovoort. Soms grijpt hij
ook een gewerveld dier, zoals een kikker.
De mol moet per dag 40 tot 50 gram aan voedsel
binnenkrijgen. In de herfst en winter legt hij
voedselvoorraden aan. 
De mol verlaat zelden zijn gangenstelsel.
Alleen om een nieuw territorium te zoeken,
en een enkele keer om bovengronds insecten te vangen.
De mol is ook een goede zwemmer.
Hij is zowel overdag als 's nachts actief.  
 

~Again 1 week older!

This is Clean fresh water, provided for the doggies.
~
Dit is schoon vers water voor de hondjes bedoeld.

That does not matter for Remy! It just taste the same?
”Nice of you, to put the water so close..”
~
Remy vind dat geen probleem, het smaakt toch hetzelfde?
”Lief van je, om het water zo dichtbij te zetten..”

In Remy ‘s dish is food with water
so it’s easier to slurp it down!
~
Remy’s z’n bakje zit voer door heen
zodat het een beetje week word en kan hij ‘t
makkelijker slurpen!

.

Food is standing left and the dish with water is on his right.
He goes from the left to the right and back again.
~
Dus links staat het bakje met voer en rechts het water..
en Remy gaat dus ook van links naar rechts en weer terug.

You can see the water get dirtier and dirtier.
~
Je kunt het water steeds viezer en viezer zien worden.

  Ducks are really messy animals, He is a very bad guy.
~
Eendjes zijn echte viezerikken hoor!

and I can mop the kitchen floor once again!!!
Can you see how his tail and little wings are coloring black?
~
en de keukenvloer is alweer aan een dweilbeurt toe!!!
Kun je zien hoe z’n staart en kleine vleugeltje
helemaal zwart beginnen te kleuren?

~Specht~

 
Spechten (Picidae) zijn een vogelfamilie van kleine
tot middelgrote, robuuste vogels met scherpe snavels,
een stijve staart en poten waarvan de twee middelste
tenen naar voren staan en de buitenste twee naar achteren.
Zij leven meestal in bomen en gebruiken hun scherpe snavel
en lange kleverige tong om daaruit insecten los
te peuteren. Zij gebruiken hun staart daarbij
als steunpilaar. Zij leven meest in paren en
hakken hun nest uit in een boomstam.

 
De familie wordt verdeeld in drie onderfamilies:
de draaihalzen (Jynginae),
de dwergspechten (Picumninae) en
de echte spechten (Picinae).
Er worden op dit moment 218 soorten in de
familie der spechten erkend.

Spechten in de Benelux:

Middelste bonte specht- Dendrocopos medius

Kleine bonte specht -Dendrocopos minor

Grote bonte specht -Dendrocopos major

Groene specht -Picus viridis

Zwarte specht -Dryocopus martius

Draaihals -Jynx torquilla

 The woodpeckers, piculets and wrynecks are
a family, Picidae, of near-passerine birds.
Members of this family are found worldwide,
except for Australia and New Zealand, Madagascar,
and the extreme polar regions. Most species live in
forests or woodland habitats, although a few species
are known to live in treeless areas such
as rocky hillsides and deserts.

 
The Picidae are just one of the eight living
families in the order Piciformes.
Members of the order Piciformes, such as the
jacamars, puffbirds, barbets, toucans and honeyguides,
have traditionally been thought to be very closely
related to the woodpeckers, piculets and wrynecks.
More recently, DNA sequence analyses
have confirmed this view.

 
There are about 200 species and about
30 genera in this family. Many species are threatened
or endangered due to loss of habitat or habitat
fragmentation. Two species of woodpeckers,
the Ivory-billed Woodpecker and the Imperial Woodpecker,
have been considered extinct for about 30 years.

~When I dance with you~

.
It only happens when I dance with you
That trip to heaven till the dance is through
With no one else do the heavens seem quite so near
Why does it happen, dear, only with you?

Two cheeks together can be so divine
But only when those cheeks are yours and mine
I've danced with dozens of others the whole night through
But the thrill that comes with spring when anything can happen
That only happens with you.

~ Lyrics by Irving Berlin~(1888-1989)
Painting by Beatrix Potter

~A precious gift~

 
Cindy from cindy-stitches-n-stuff
Asked me last week if I wanted to give my homeadress
to her, because she wanted to give me a present!
I sure do like presents, so I did,
and yesterday
I ‘ve got mail from America!
~
Vorige week vroeg Cindy van cindy-stitches-n-stuff
in een mailtje om mijn huisadres, want ze wilde mij
graag een cadeautje sturen,
We hebben elkaar leren kennen door het bloggen
en we hebben al een tijdje mailcontact, en daardoor 
bevriend geraakt, we kennen elkaar dus niet persoonlijk!
Zij woont in Amerika en ikke hier…
en gisteren heb ik het cadeautje per post ontvangen!

I received this most incredibly wonderful gift
made by my friend Cindy,
Even though we have never met,
we have become friends through the magic of blogging.
~
Ik was helemaal verbaasd
Kijk eens wat een prachtig cadeau ik gekregen heb,
gemaakt door haar zelf, met zelfs een geweldig mooie kaart
erbij die helemaal met stof en kant geplakt is!
Wat een mooi geschenk, dank je wel lieve Cindy!
 
Isn’t this a wonderfull card she wrote!
and what a gorgious gift, I will treasure them always!

Thank you, Cindy soooó very much!
~

~Vogelbekdier~

The Platypus (Ornithorhynchus anatinus) is a
semi-aquatic mammal endemic to eastern Australia,
including Tasmania. Together with the four species
of echidna, it is one of the five extant species of
monotremes, the only mammals that lay eggs instead
of giving birth to live young. It is the sole living
representative of its family (Ornithorhynchidae)
and genus (Ornithorhynchus), though a number
of related species have been found in the fossil record.
 

The bizarre appearance of this egg-laying,
venomous, duck-billed, beaver-tailed, otter-footed
mammal baffled European naturalists when they first
encountered it, with some considering it
an elaborate fraud. It is one of the few venomous
mammals; the male Platypus has a spur on the hind
foot that delivers a venom capable of causing severe
pain to humans. The unique features of the Platypus
make it an important subject in the study of evolutionary
biology and a recognizable and iconic symbol of Australia;
it has appeared as a mascot at national events and is
featured on the reverse of the Australian 20 cent coin.
The platypus is the animal emblem
of the state of New South Wales.

Until the early 20th century it was hunted for its fur,
but it is now protected throughout its range.
Although captive breeding programs have had only
limited success and the Platypus is vulnerable to the effects
of pollution, it is not under any immediate threat.
~
~Click here for more info about Platypus~

Het vogelbekdier (Ornithorhynchus anatinus)
is een opmerkelijk zoogdier omdat het een opvallend
aantal kenmerken deelt met vogels en reptielen.
Toch wordt het vogelbekdier tot de zoogdieren gerekend,
omdat het haar jongen voedt met melk uit
gespecialiseerde melkklieren. Het is het enige lid
van de onderorde Platypoda, één van de nog
weinig voorkomende soorten cloacadieren.
Het is één van de weinige zoogdieren die eieren leggen.
Het vogelbekdier is niet verwant aan vogels.
De kenmerken van dit primitieve zoogdier herinneren
eraan hoe zoogdieren (en vogels) geleidelijk
zijn geëvolueerd uit reptielen.

Vogelbekdieren komen voor in Australië en
zijn echte waterbewoners. Ze bewonen vooral
rivieren en meren, maar komen ook wel in ondiepe
gedeelten in zee voor. Hun lichaam is helemaal
afgestemd op leven in het water, hoewel ze zich
ook op het land kunnen voortbewegen.
Op het land lopen ze enigszins wijdbeens en waggelend.

Vogelbekdieren leven solitair en zijn territoriaal.
Ze graven holen in oevers waarin ze zich overdag
schuilhouden. De holen bevinden zich vooral boven
de waterspiegel. Ze foerageren vooral 's nachts.
Ze zijn ongeveer vijftig tot zestig centimeter lang
(de staart meegerekend) en kunnen ongeveer
zeventien jaar oud worden.
   
Het vogelbekdier is een van de weinige
diersoorten die een zomerslaap houden.

Het vrouwelijke vogelbekdier legt 2 tot 3 eieren.
Deze zijn niet hard en breekbaar maar leerachtig,
zoals bij reptielen. Het wijfje legt haar eieren
in een hol en bebroedt ze ongeveer tien dagen,
door zich eromheen te krullen. Tijdens het broeden
verlaat ze het hol vrijwel niet. Wanneer de jongen
geboren worden zijn ze nog blind en hebben nog
geen vacht. Ze zijn op dat moment ongeveer
vijfentwintig millimeter groot.

Vogelbekdieren hebben geen tepels. De melk vloeit
bij het wijfje uit de talgklieren van de haren die
in melkvelden aangelegd worden op haar borst.
De melk lekt langs de haren en de jongen likken
het op. Na vier maanden verlaten de jongen het
hol en kunnen ze zelfstandig eten.

Mannelijke vogelbekdieren hebben aan beide
achterpoten sporen waarmee ze gif kunnen injecteren.
Meestal wordt dit gif ingezet om tijdens de paartijd
concurrerende mannetjes te bestrijden, maar het
dier zet dit wapen ook in tegen andere vijanden.
Het gif is niet direct dodelijk, maar kan bij mensen
extreme en chronische pijn veroorzaken.
Vogelbekdieren zijn geen agressieve dieren,
maar een mannetje dat wordt opgepakt en zich
bedreigd voelt zal niet aarzelen om zijn belager te prikken.

Vogelbekdieren leven van vis, wormen, weekdieren
en garnalen. Hun eendachtige snavel is in
tegenstelling tot bij vogels, niet hard, maar zacht
en flexibel en wordt gebruikt om in modder te
wroeten op zoek naar voedsel.
 

Photo’s and info found on internet!
foto’s en info heb ik op internet gevonden!

~Sissinghurst Garden~

 
Sissinghurst Castle and Farm have had a chequered history.
The farm was a poorhouse, then abandoned in 1855
and was scarcely habitable for many years.
In 1928, the estate was put up for sale. two years on
in 1930 Vita Sackville-West came and fell in love with
the place. Within three weeks she had bought it
together with 400 acres of farmland.

The entrance and the long front range is the largest
and oldest part of the surviving building going
back to 1490.
Queen Elizabeth Ist visited in 1573 to be
greeted by Sir Richard Baker.

Sissinghurst Garden is in the Weald of Kent,
near Cranbrook, Goudhurst and Tenterden.
It is close to landscape designated of
outstanding natural beauty.
The property is owned and maintained
by the National Trust.
The garden was created by
Vita Sackville-West & Harold Nicolson in the 1930's.
At this time, the site was very run down.

.

   Vita and Harold found the place after concern
that their Knole property was close to development
over which they had no control. They purchased it
in 1930 and began constructing the garden we know today.
It was first opened to the public in 1938 -
the entrance fee was a shilling (£0.05). 
A series of some ten separate gardens,
all delightfully different. Walls and hedges
separate the gardens, giving the visitor the impression
of peace and seclusion. On a sunny day
there is almost nowhere better to be.

.

   Sissinghurst Castle is een landgoed in het graafschap Kent
dat vooral beroemd is vanwege de bijzondere tuinen.
Sissinghurst ligt zo'n veertig kilometer ten zuidwesten
van Canterbury, in het district Turnbridge Wells. 

  .

  
De tuinen van Sissinghurst werden in de jaren dertig
van de twintigste eeuw aangelegd door Vita Sackville-West
en haar echtgenoot Harold Nicolson.
In 1930 hadden zij het landgoed - dat in volkomen
vervallen toestand was - aangekocht.
De tuinen zijn aangelegd als een serie van "kamers",
die elk een eigen sfeer en kleur hebben.
De oorspronkelijke bebouwing van het landgoed stamt
uit de Middeleeuwen. De meeste van de gebouwen
die er nu nog staan dateren evenwel uit de zeventiende eeuw.

Vanaf 1938 werd de tuin opengesteld voor publiek.
In 1967, werd het overgenomen door de
National Trust for Places of Historic Interest or Natural Beauty,
zijn tuinen, gebouwen en de boerderij.
Harold stierf in 1968. Sissinghurst Castle trekt
bezoekers vanuit de hele wereld, en het zijn de
mooiste tuinen van zuid-oost Engeland.

http://www.invectis.co.uk/sissing/

http://www.euroreizen.be/galerij/sissinghurst.htm

Info and Pictures found on internet
Info en de foto’s gevonden via internet